Hallo beste mensen,
Ik ben nieuw hier en wil graag een en ander kwijt over het beleid in Nederland ten aanzien van nierdonorschap.
Sinds ex-minister Borst in 1998 de Wet op Orgaandonatie (WOD) liet ingaan sterven er jaarlijks 200 nierpatienten van de wachtlijst. De wachttijd is zo'n 4 jaar gemiddeld, voor velen dus te lang. De nierdialysetechniek is weliswaar sterk verbeterd, maar haalt het niet bij een echte nier. Dialysepatienten zijn dus maar tijdelijk gered. Langzaamaan raken ze vergiftigd en zet een stervensproces in, waarbij het steeds weer uitgeloot worden voor een nieuwe nier patienten depressief maakt. De depressie wordt heel vaak een groter probleem dan het nierprobleem. Lichamelijk zijn de patienten al verzwakt, kunnen niet meer werken, komen het huis weinig meer uit en eindigen permanent in bed. Ze willen niet meer, houden de hygiëne en het dieet niet meer in het oog en raken sociaal geïsoleerd. Het is wachten op de dood.
In maart 2005 werd er gestemd in de tweede Kamer over een nieuw donatie-systeem, het zg. Actief Registratie Systeem, dat er bij mensen op aandrong zich alleen te registreren.Dit had zeker meer donornieren opgeleverd.
Echter onder aanvoering van ex-TK-lid Jelleke Veenendaal en minister Hoogervorst is dit systeem nèt weggestemd. Dus bleven de 200 doden van de wachtlijst gehandhaafd.
De Nederlandse Vereniging van Nierpatienten en de Nierstichting Nederland zijn alleen met mooie woorden actief geweest, maar als het op daden voor de huidige wachtlijstpatient aankomt, dan is er op hen niet te rekenen. Vandaar de actie Nieuwe Nier »»NU««
Interesse? Zie dan de volgende site:
http://nietopdezemanier.blogspot.com/
Ik ben vooral zeer geïnteresseerd in familie van overleden wachtlijstpatienten. Sinds de wet van Borst zijn er al 1600 wachtlijstdoden gevallen. Daar horen zeker 6400 achterblijvende familieleden en vrienden bij. Wie zijn zij? Laten zij zich melden. Klik de site aan voor meer informatie.
Groet van
Job te Pas